خلاصه پاسخ: حق تصرف و انتفاع نسبت به قبر، حقی محدود و تابع مقررات عمومی اموات و آییننامههای آرامستان است، نه یک حق عینی مطلق مانند مالکیت عرصه. تعیین، تحدید و اثبات این حق عمدتاً بر پایه اسناد واگذاری/دفن صادره از شهرداری یا متولی آرامستان، دفاتر ثبت قطعات، نقشههای تفکیکی و مقررات محلی انجام میشود. شهرداری (در شهرها) و متولی قانونی آرامستان نقش محوری در ایجاد، ثبت، تحدید حدود و حلوفصل اختلافات اداری اولیه دارند. 1) ماهیت حقوقی «حق قبر» - به طور معمول قبر در آرامستانهای عمومی جزء اموال عمومی/وقفی محسوب میشود و حق اشخاص نسبت به آن غالباً «حق انتفاع یا حق اختصاصی بهرهبرداری» است نه مالکیت مطلق عرصه. این برداشت با اصول حقوق عمومی اراضی شهری، قانون شهرداریها (مصوب 1334 و اصلاحات، بهویژه بند 2 ماده 55 در وظایف مربوط به گورستانها) و رویه اداری آرامستانها سازگار است. - در آرامستانهای وقفی، موقوفعلیه (متولی وقف) بر اساس وقفنامه و مقررات سازمان اوقاف آییننامه بهرهبرداری را وضع میکند و حق اشخاص، حق انتفاع تابع شروط وقف است (مواد 55 به بعد قانون مدنی در باب وقف و مقررات سازمان اوقاف). - در آرامستانهای عمومی تحت مدیریت شهرداری/سازمان آرامستانها، حق اشخاص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری