در روستاها، تعیین عرض قانونی کوچهها و نقش «حق عبور» و «حق ارتفاق» هم به مقررات عمومی (طرحهای هادی روستایی، ضوابط فنی بنیاد مسکن) و هم به قواعد حقوقی مدنی (مواد مربوط به ارتفاق و عبور در قانون مدنی) وابسته است. جمعبندی عملی به شرح زیر است: 1) مبنای عرض قانونی کوچه در روستا - طرح هادی روستایی: مرجع اصلی ضابطه عرض معابر در محدوده بافت روستا، مصوبات طرح هادی است که توسط بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و مراجع ذیربط تصویب میشود. در این طرح، معابر به شریانی، جمعکننده، محلی و دسترسی تفکیک میشوند و برای هر سطح، حداقل عرض تعیین میگردد. - رویه معمول عرضها: - معبر محلی/دسترسی بنبست: غالباً 6 تا 8 متر - معبر محلی اصلی: حدود 8 تا 12 متر - جمعکننده: 12 تا 16 متر - شریانی درجه دو/اصلی: 16 متر به بالا این ارقام ممکن است با توجه به توپوگرافی، بافت تاریخی، شیب و تراکم جمعیتی هر روستا متفاوت شود. ملاک قطعی، مصوبه طرح هادی و ابلاغیه بنیاد مسکن همان روستاست. - معابر موجود قدیمی: اگر کوچهای از قدیمالایام وجود داشته و در طرح هادی به عنوان معبر عمومی تثبیت شده، حتی اگر عرض آن کمتر از حد نصابهای جدید باشد، معمولاً به صورت وضع موجود پذیرفته یا در اجرای طرح تعریض میشود (از طریق تملک قانونی و جبران خسارت). 2) نقش حق عبور و حق ارتفاق - تعریفها بر اساس
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری