در نقش یک وکیل، نکات زیر را برای شناسایی مراکز یا اشخاص معتبر در زمینه تنظیم عقد موقت (صیغه) بیان میکنم. توجه کنید: در حقوق ایران «مرکز صیغه» بهعنوان نهاد مستقل صنفی/اداری دارای مجوز خاص تعریف نشده است. عقد نکاح (دائم یا موقت) عمل حقوقی و شرعی است که میتواند توسط خود طرفین با ایجاب و قبول صحیح و رعایت شرایط قانونی واقع شود و ثبت آن طبق قانون الزاماتی دارد. بنابراین «اعتبار» بیشتر ناظر به صلاحیت اشخاص مجری (مانند سردفتران ازدواج) و رعایت تشریفات قانونی و ثبت است، نه مجوز یک «مرکز». با این حال، اگر جایی تحت عنوان مؤسسه، دفتر یا سامانه خدمات ازدواج فعالیت میکند، برای معتبر بودن باید این شرایط و مجوزها را داشته باشد: 1) صلاحیت دفترخانه رسمی ازدواج - مجوز لازم: پروانه تأسیس و دفتر رسمی ازدواج از سازمان ثبت اسناد و املاک کشور (اداره کل ثبت احوال و دفاتر ازدواج و طلاق ذیل قوه قضائیه). هر دفتر ازدواج دارای شماره دفترخانه، شماره ثبت و مهر رسمی است. - مستند قانونی: قانون ازدواج مصوب 1310 و اصلاحات بعدی؛ قانون الزامی بودن ثبت ازدواج مصوب 1316؛ آییننامه دفاتر رسمی ازدواج و طلاق؛ ماده 20 قانون حمایت خانواده 1391 (الزام ثبت نکاح دائم و در موارد نکاح موقت در صورت بارداری زوجه، شرط ضمن عقد، یا توافق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری