نکات کلیدی که هنگام تنظیم شرایط صیغه (ازدواج موقت) باید درج یا روشن کنید، هم از منظر شرعی و هم از نظر حقوقی (قانون مدنی ایران) اهمیت دارد. بر اساس مواد 1075، 1076، 1077 و 1095 تا 1103 قانون مدنی و رویه دفاتر رسمی ازدواج، این موارد را بهصورت دقیق در متن عقد یا در پیوست قرارداد ذکر کنید: 1) ارکان لازم که بدون آنها عقد باطل است - مدت: باید معین و غیرمبهم باشد (مثلاً 30 روز، 6 ماه، یک سال). ماده 1075. - مهریه: باید معلوم و قابل تملک باشد (وجه نقد، سکه، مال معین، یا منفعت مشروع) و بهطور صریح تعیین شود. ماده 1095 و 1076. - ایجاب و قبول: با صیغه صحیح (عربی صحیح یا هر زبانی که مفاد را برساند طبق فتوای مرجع تقلید؛ در دفاتر، صیغه عربی جاری میشود). وکالت در عقد در صورت نیاز تصریح شود. 2) مشخصات طرفین و وضعیت نکاح - هویت کامل طرفین: نام، نام خانوادگی، کد ملی، تاریخ تولد، نشانی، شماره تماس. - اهلیت و ممنوعیتها: تأکید بر اهلیت قانونی، رضایت آزادانه، و نبود موانع نکاح (نَسَب، رضاع، عِدّه، زوجیت سابق، احرام، اختلاف دین در موارد ممنوع). مواد 1045 تا 1061. - وضعیت تأهل مرد: اگر همسر دائم دارد، درج رضایت همسر دائم الزامی قانونی عام ندارد، اما برای پیشگیری از تعارضات خانوادگی و برخی مقررات اداری ممکن است لازم یا مفید باشد. در برخی شروط ضمن عقد یا آییننامهها میتواند محل اثر باشد. - سن قانونی: رعایت حداقل سن نکاح و لزوم اذن ولی ق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری