بهعنوان یک قاعده کلی در حقوق ایران، اصل «لاضرر» و قواعد «حقوق همسایگی» ایجاب میکند که مالک در اعمال حق خود (از جمله درختکاری) به همسایه ضرر نرساند. هرچند قانون مشخص و صریح سراسری درباره فاصله دقیق کاشت درخت از مرز ملک همسایه وجود ندارد، اما چند منبع و ضابطه عملی قابل استناد است: 1) قواعد عام مسئولیت و منع اضرار - ماده 132 قانون مدنی: هیچکس نمیتواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود، مگر تصرفی که به قدر متعارف و برای رفع حاجت یا رفع ضرر از خود باشد. - قاعده فقهی لاضرر (مبنای رویه قضایی): اگر کاشت درخت موجب ورود ضرر متعارف به همسایه شود (ریشهها به پی ساختمان نفوذ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری