تفاوت «معلولیت خدمتی» با «جانباز» چیست؟

پاسخ کوتاه و عملی از منظر حقوق ایران: 1) تفاوت مفهومی و حقوقی - معلولیت خدمتی: به آسیب جسمی/روانی اطلاق می‌شود که در حین انجام وظیفه یا به سبب آن برای کارکنان (نظامی، انتظامی، کارمند دولت و...) ایجاد می‌شود، اما لزوماً ناشی از مأموریت‌های ایثارگری (درگیری، عملیات رزمی، مقابله با اشرار، دفاع از کشور و...) نیست. مبنای شناسایی عموماً «قانون رسیدگی به تخلفات اداری»، «قوانین استخدامی نیروهای مسلح و کارمندان»، آیین‌نامه‌های کمیسیون‌های پزشکی و مقررات صندوق‌های بازنشستگی/بیمه‌ای است. مزایا عمدتاً شامل ازکارافتادگی، دیه/غرامت، حقوق وظیفه، تسهیلات بازنشستگی و درمان است. - جانباز: مطابق قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و قانون برنامه ششم، فردی است که به سبب حضور در صحنه‌های دفاع از امنیت و تمامیت ارضی کشور، عملیات رزمی، مأموریت‌های مستقیم مقابله با دشمن/اشرار/تروریسم، یا شرایط مشابه، دچار آسیب شده و درصد جانبازی از سوی کمیسیون‌های بنیاد شهید و امور ایثارگران تأیید شده است. مزایا گسترده‌تر است: حقوق و مستمری ایثارگری، کسورات بیمه‌ای و بازنشستگی ترجیحی، امتیازات استخدامی و آموزشی، معافیت‌ها، خدمات درمانی و … (مواد متعدد قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و آیین‌نامه‌های مرتبط). نکته کلیدی: هر معلولیت خدمتی «جانباز» نیست؛ معیار «ارتباط سبب‌شناختی با مأموریت‌های ایثارگری» و تأیید مراجع ایثارگران لازم است. 2) مب