در قراردادهای واگذاری اراضی کشاورزی (اعم از اراضی ملی/موات موضوع قانون ملیشدن جنگلها و مراتع و قانون زمین شهری، یا اراضی واگذاری از سوی سازمان امور اراضی و دستگاههای متولی مانند منابع طبیعی)، تعهدات اصلی واگذارکننده و متقاضی (واگذارشونده/منتفع) بر پایه قوانین خاص بخش کشاورزی و مقررات عمومی قراردادها شکل میگیرد. مهمترین تعهدات بهطور خلاصه: 1) تعهدات متقاضی/واگذارشونده - استفاده در هدف مصرح: بهرهبرداری صرفاً برای کاربری کشاورزی/دامداری/باغداری/شیلاتی/صنایع تکمیلی مجاز بر اساس مفاد مجوز و طرح مصوب (ماده 31 قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی 1389، آییننامههای اجرایی سازمان امور اراضی). هرگونه تغییر کاربری بدون مجوز، تخلف و موجب فسخ/سلب حق و قلعوقمع است (ماده 1 و 10 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها 1374 با اصلاحات). - اجرای طرح در مهلت: آغاز عملیات و تکمیل طرح در مهلتهای زمانبندی شده (معمولاً 6 تا 12 ماه برای شروع و 2 تا 3 سال برای بهرهبرداری) طبق موافقت اصولی و طرح توجیهی. تأخیر بلاعذر، سبب فسخ یکطرفه و خلع ید است. - پرداخت بها و عوارض: پرداخت اقساط بهای واگذاری/اجارهبهای سالانه، حقالنظاره، هزینههای نقشهبرداری، مالیات و عوارض قانونی (مواد 10 و 219 قانون مدنی در باب لزوم قرارداد، و مفاد مصوبات هیئت وزیران/سازمان امور اراضی درباره نرخها). - حفظ کاربری و نگهداری منابع: رعایت الگوهای کشت، حفظ خاک، آب و منابع طبیعی، جلوگیری از تخریب/قطع اشجار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری