در نظام حقوقی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، سه عنوان «بازنشستگی»، «وظیفه» و «ازکارافتادگی» وضعیتهای متفاوتی از خاتمه خدمت و برخورداری از مستمری هستند که هر کدام مبنای قانونی، شرایط احراز، نحوه محاسبه مستمری و آثار حقوقی خاص خود را دارند. خلاصه تفاوتها و نکات کلیدی با استناد به مقررات مرتبط: 1) بازنشستگی - مبنا: خاتمه خدمت به سبب رسیدن به سنوات خدمت/سن مقرر یا درخواست قانونی مستخدم. - مهمترین منابع قانونی: - قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران (مواد مربوط به بازنشستگی افسران/درجهداران/کارمندان؛ از جمله مواد ناظر به سنوات و اختیارات ستاد کل) - قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و آییننامههای مربوط - قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و آییننامههای استخدامی - قانون حالت اشتغال مستخدمان شهید، جانباز، مفقودالاثر (برای موارد خاص) - قانون مدیریت خدمات کشوری عموماً بر کارکنان نظامی حاکم نیست و نیروهای مسلح تابع قوانین خاص خود هستند. - شرایط معمول: - تکمیل حداقل سنوات خدمت قابل قبول (برای نظامیان غالباً 30 سال برای حد کامل؛ حداقلهای زودتر بسته به رسته/درجه و نیاز سازمان با کسوراتی ممکن است). - رسیدن به سن یا سقف خدمت درجه/سمت. - بازنشستگی پیش از موعد با موافقت سازمان و رعایت مقررات خاص امکانپذیر است. - مستمری: - بر مبنای «حقوق بازنشستگی» که معمولاً درصدی از «حقوق و مزایای مستمر مشمول کسور» در آخرین حکم یا میانگین دورهای است؛ درصد متناسب با سنوات خدمت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری