مالکیت حسینیه و مسجد چگونه شکل می‌گیرد؟

پاسخ به‌صورت حقوقی و با استناد به قوانین ایران: 1) تفاوت ماهوی مسجد و حسینیه - مسجد: با «اذن عام و قصد مسجدیت» برای عبادت دائمی مسلمانان وقف می‌شود و پس از تحقق عنوان مسجد، دارای احکام خاص شرعی و حقوقی است. مسجد، مال موقوفه عام و دارای شخصیت حقوقی مستقل عرفی-فقهی تلقی می‌شود و تحت نظارت حاکمیت دینی و اوقاف اداره می‌گردد. - حسینیه: در اغلب موارد به‌عنوان موقوفه (وقف بر عزاداری و برگزاری مراسم مذهبی) یا گاهی ملک خیّریه/عام‌المنفعه اداره می‌شود اما احکام خاص مسجد (مانند عدم جواز فروش مطلق و لزوم طهارت دائمی) بر آن بار نمی‌شود مگر آنکه وقف‌نامه یا عرف محل، شرایطی مشابه مقرر کرده باشد. 2) مبانی قانونی و شرعی - اصل 49 و 64 قانون مدنی در باب وقف: وقف تحقق می‌یابد با ایجاب واقف و قبول متولی یا موقوف‌علیهم، و قبض. پس از تحقق وقف، عین مال حبس و منافع در جهتی که واقف تعیین کرده مصرف می‌شود. (مواد 55 تا 91 قانون مدنی، به‌ویژه مواد 55، 56، 58، 59، 61، 72، 74، 83) - قانون تشکیلات و اختیارات سازمان اوقاف و امور خیریه (مصوب 1363 و اصلاحات بعدی): نظارت و اداره موقوفات، موقوفات فاقد متولی، و تصویب طرح‌های عمرانی مرتبط. - آیین‌نامه اجرایی نحوه نظارت و اداره موقوفات و نیات واقفین (مصوبات سازمان اوقاف) - فتاوای معتبر در باب مسجدیت: مسجد با تحقق وقف بر عنوان مسجد و اذن عام