پاسخ کلی (با استناد به قواعد عمومی مسئولیت مدنی، وقف و اماکن مذهبی در حقوق ایران): 1) وضعیت حقوقی مسجد و حسینیه - مسجد: مسجد پس از تحقق وقف و اقامه نماز، حکم “وقف عام” و “حریم قدسی” دارد و مال کسی محسوب نمیشود؛ متولی شرعی به معنای مالک ندارد، اما اداره آن معمولاً با هیئت امناء منتخب یا منصوب از سوی سازمان اوقاف و امور خیریه یا توسط نمازگزاران و معتمدین محل صورت میگیرد. مبنا: قانون مدنی (مواد 55 به بعد در باب وقف)، فتاوی و رویه اداره اوقاف. - حسینیه: غالباً وقف عام است، اما برخلاف مسجد، احکام اختصاصی مسجد را ندارد و تابع مقررات وقف و آییننامههای اوقاف است. ممکن است دارای وقفنامه و متولی مشخص باشد. 2) اصل مسئولیت در صورت بروز حادثه - مبنای حقوقی: قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 (ماده 1 و 11) و قواعد کلی تقصیر، بیاحتیاطی و تسبیب؛ همچنین مقررات ایمنی عمومی (نظیر ضوابط ایمنی حریق، استانداردهای ساختمان و مقررات ملی ساختمان)، و در مواردی، مقررات ایمنی اماکن تجمعی. - قاعده: هر شخص حقیقی یا حقوقی که در اثر فعل یا ترک فعل (بیمبالاتی/بیاحتیاطی) موجب ورود ضرر شود، مسئول جبران است. اگر حادثه ناشی از عیب بنا، فقدان ایمنی، عدم رعایت مقررات، یا مدیریت نامناسب مراسم باشد، مسئولیت متوجه “ادارهکنندگان و متولیان” ملک (هیئت امناء/متولی/پیمانکار برگزارکننده) است. ماده 1 ق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری