عدم پرداخت نفقه چگونه احراز می‌شود؟

راهنمای کاربردی مواد ۱۱۲۹ و ۱۱۳۰ قانون مدنی ایران در موضوع عدم پرداخت نفقه و نحوه احراز آن 1) مبانی قانونی - ماده 1106 و 1107 ق.م.: نفقه زوجه در عقد دائم بر عهده شوهر است و شامل کلیه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن است (مسکن، البسه، غذا، اثاث، درمان و...). - ماده 1111 ق.م.: در صورت امتناع شوهر از دادن نفقه، زن می‌تواند به حاکم رجوع کند؛ حاکم شوهر را اجبار به انفاق می‌نماید. - ماده 1129 ق.م.: اگر شوهر از دادن نفقه امتناع کند و اجبار او ممکن نباشد، زن می‌تواند برای طلاق به حاکم رجوع نماید؛ همچنین در صورت عجز شوهر از پرداخت نفقه، زن حق طلاق دارد. - ماده 1130 ق.م.: در صورت عُسر و حَرَج زن، دادگاه می‌تواند به درخواست زن او را طلاق دهد. یکی از مصادیق عسر و حرج می‌تواند ترک انفاق مستمر یا وضعیتی باشد که ادامه زندگی برای زن مشقت‌بار کند. - ماده 53 قانون حمایت خانواده 1391: ترک انفاق جرم است و با شکایت زوجه قابل تعقیب کیفری است. 2) تفاوت مسیرهای حقوقی-کیفری - حقوقی (مطالبه نفقه/طلاق): از طریق دادگاه خانواده. هدف: الزام به پرداخت نفقه معوقه و جاری، صدور حکم الزام یا تأمین خواسته، و در موارد ماده 1129 یا 1130، صدور گواهی عدم امکان سازش/حکم طلاق. - کیفری (ترک انفاق): از طریق دادسرا. هدف: مجازات شوهر در صورت احراز ترک انفاق عمدی و توانایی مالی. صدور حکم کیفری می‌تواند ق