پاسخ کوتاه و عملی - مواد مورد نظر: منظور از «اعمال مواد ۷۹ و ۸۹» در دیوان عدالت اداری، دو سازوکار مهم پس از صدور رأی است: 1) ماده ۷۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات بعدی): اعمال ماده ۷۹ = درخواست صدور دستور موقت نسبت به آراء یا تصمیمات اداری و حتی در جریان رسیدگی. (در عمل، وقتی از «اعمال ۷۹» در مرحله پس از صدور رأی شعب دیوان یاد میشود، مقصود درخواست دستور موقت برای توقف اجرای رأی یا تصمیم مرتبط است.) 2) ماده ۸۹ همان قانون: اعاده دادرسی نسبت به آراء قطعی شعب دیوان در موارد احصایی. - مهلتها بهطور خلاصه: • دستور موقت (ماده ۷۹): قاعدتاً فوری و بدون مهلت معین؛ هر زمان که خوف ضرر غیرقابل جبران یا فوریت باشد قابل درخواست است، اما بهتر است همزمان با دادخواست اصلی یا بلافاصله پس از آن تقدیم شود. دستور موقت با زوال فوریت یا صدور رأی ماهوی خودبهخود منتفی میشود. • اعاده دادرسی (ماده ۸۹): مهلت ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ رأی قطعی برای اشخاص مقیم ایران و ۲ ماه برای مقیم خارج، مگر در جهاتی که مبتنی بر کشف اسناد جدید یا تعارض یا جعل و… است که مبداء مهلت از تاریخ اطلاع/کشف است. در موارد خلاف بین آراء یا اسناد مجعول، مبداء مهلت بهنحوه احصا در ماده ۸۹ و مواد مرتبط تعیین میشود.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری