در چه موقعیت‌هایی استفاده از دو امضا توصیه می‌شود؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه: دو امضا (دو امضابودن) در اسناد و مکاتبات مالی/حقوقی زمانی توصیه می‌شود که نیاز به کنترل داخلی قوی، کاهش ریسک سوءاستفاده، یا اطمینان از انطباق قانونی/حاکمیتی وجود دارد؛ به‌ویژه در شرکت‌ها، مؤسسات عمومی و خیریه‌ها، قراردادهای با اهمیت مالی بالا، برداشت از حساب‌ها، صدور چک/حواله، تغییرات اساسی در تعهدات، و اسنادی که تضییع حقوق سهام‌داران یا ذی‌نفعان را ممکن می‌کند. توضیح حقوقی و اجرایی 1) مبانی قانونی و قراردادی - شرکت‌های تجاری: مطابق مواد 17 و 18 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 و نیز اصول حاکم بر اساسنامه شرکت‌ها، نحوه امضا و حدود اختیار مدیران باید در اساسنامه یا مصوبات هیئت‌مدیره مشخص شود. در عمل، بسیاری از شرکت‌های سهامی و با مسئولیت محدود مقرر می‌کنند که اسناد تعهدآور و اوراق مالی با “دو امضا” از سوی مدیرعامل و یکی از اعضای هیئت‌مدیره/دارنده حق امضا معتبر باشد. این شرط مبتنی بر آزادی قراردادی و قواعد حاکمیت شرکتی است. - اسناد بانکی و چک: طبق ماده 7 قانون صدور چک و مقررات بانکی، بانک‌ها می‌توانند مطابق نمونه امضا و معرفی‌نامه صاحبان امضا عمل کنند. درج “دو امضا” در کارت نمونه امضا، شرط پرداخت را دو امضایی می‌کند. برای اشخاص حقوقی، این موضوع تابع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
دو امضا در اسناد قانونی: مزایا، معایب و راهکارهای اجرایی
مقدمه
این کتاب راهنمایی عملی و موجز برای درک سازوکار استفاده از دو امضا در اسناد قانونی است. با تمرکز بر مزایا، معایب، الزامات شکلی و ریسک‌های اجرایی، به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید چه زمانی نظام دو امضایی ارزش افزوده ایجاد می‌کند و چگونه آن را مطابق قوانین و رویه‌های رایج، درست پیاده‌سازی کنید.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید