بهعنوان یک وکیل ایرانی، در طراحی و اجرای سیاست «دو امضایی» در اسناد و تعهدات سازمانی (شرکتها، مؤسسات و دستگاههای عمومی) نکات زیر توصیه میشود. این توصیهها مبتنی بر موازین حقوق شرکتها، آیین دادرسی و قواعد ادله اثبات دعوی در حقوق ایران است و در صورت لزوم به مقررات مرتبط اشاره میشود. 1) تعیین دقیق دامنه اسناد مشمول دو امضایی - تفکیک اسناد: قراردادها، چک و سفته، حوالهها، ضمانتنامهها، ابلاغیههای تعهدآور، مکاتبات مالی مهم، اسناد نقلوانتقال دارایی، مصوبات تعهدآور. - تعیین آستانههای ریالی/طبقهبندی ریسک: مثلاً معاملات بالای X ریال یا قراردادهای بلندمدت حتماً با دو امضا. - مستندسازی در نظامنامه داخلی/آییننامه معاملاتی شرکت (استناد: مواد 118 و 129 لایحه اصلاحی قانون تجارت در خصوص حدود اختیارات و معاملات مدیران؛ نیز امکان تصویب دستورالعملهای داخلی توسط هیأتمدیره/مجمع). 2) تعیین صاحبان امضا و ترکیبها - تفکیک «امضای مجاز» و «امضای مجاز مشترک»: مشخص کنید کدام مقامات حق امضا دارند و اینکه اعتبار سند منوط به امضای مشترک چه کسانی است (مثلاً مدیرعامل بههمراه یکی از اعضای هیأتمدیره یا مدیر مالی). - پیشبینی ترکیبهای جایگزین برای مواقع عدم حضور/تعذر (قائممقام، سرپرست). - هماهنگی با آگهی ثبت و روزنامه رسمی: حدود اختیارات
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری