در جرایم سایبری با ابعاد فرامرزی یا چندمکانی، تعیین صلاحیت قضایی در ایران بر اساس ترکیبی از اصول سرزمینی، شخصی، حمایتی و صلاحیت جهانی انجام میشود. مهمترین مبانی و رویهها به شرح زیر است: 1) اصل سرزمینی (محل وقوع جرم) - ماده 3 قانون مجازات اسلامی 1392: قوانین جزایی ایران نسبت به کلیه اشخاصی که در قلمرو حاکمیت ایران مرتکب جرم شوند اعمال میشود. - در فضای سایبری، «وقوع جرم» میتواند در چند نقطه محقق شود: محل ارسال داده مجرمانه، محل عبور/مسیر، محل ذخیرهسازی سرورها، محل دریافت/تحقق نتیجه زیانبار. رویه غالب، هر نقطهای که رکن مادی یا نتیجه جرم در آن تحقق یابد را محل وقوع میداند. - ماده 310 قانون آیین دادرسی کیفری: مرجع صالح، دادسرای محل وقوع جرم است؛ در جرایم چندمکانی، هر یک از حوزههایی که جزء یا نتیجهای از جرم در آن تحقق یافته صالح است. 2) اصل نتیجه در ایران (کشش صلاحیت به محل تحقق نتیجه) - اگر رفتار در خارج انجام شود اما نتیجه در ایران محقق گردد، دادگاههای ایران صالحاند. این برداشت از اصول عام سرزمینی و مواد 3
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری