به طور کلی، اعتبار تعهدنامه در حقوق ایران بیش از آنکه وابسته به تشریفات شکلی باشد، تابع شرایط صحت معاملات در ماده 190 قانون مدنی است: قصد و رضا، اهلیت طرفین، معین بودن موضوع تعهد، و مشروعیت جهت. با این حال، شکل و تشریفات میتواند بر قابلیت استناد و قدرت اجرایی آن اثر جدی بگذارد: - کتبی بودن: هرچند قانوناً تعهد شفاهی در صورت وجود ادله کافی میتواند معتبر باشد، اما برای اثب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری