وجه التزام، مبلغ یا شیوه جبرانی است که طرفین در قرارداد/تعهدنامه، از پیش برای ضمانت اجرای عدم انجام تعهد یا تأخیر در انجام آن تعیین میکنند. جایگاه و آثار آن در حقوق ایران به اختصار: - مبنای قانونی: ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) و مواد 221، 222، 226، 230 قانون مدنی. بهویژه ماده 230 تصریح میکند هرگاه در ضمن عقد شرط شده باشد متخلف مبلغی بهعنو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
