پاسخ در مقام وکیل دادگستری ایران 1) تعریف سفته و جایگاه قانونی - سفته (فتهطلب) یک سند تجاری است که به موجب آن صادرکننده تعهد میکند مبلغ معینی را در تاریخ معین یا عندالمطالبه به دارنده بپردازد. مبنای قانونی: مواد ۳۰۷، ۳۰۸ و ۳۰۹ قانون تجارت؛ همچنین مقررات عام اسناد تجاری در باب چهارم قانون تجارت و مقررات خاص سفته در مواد ۳۰۷ الی ۳۱۶. - از حیث ماهیت، سفته سند لازمالاجراء مدنی-تجاری است که در صورت رعایت تشریفات، مزایای اسناد تجاری (مسئولیت تضامنی امضاکنندگان، امکان رجوع به ظهرنویسان، مهلتهای شکلی، خسارت تأخیر و...) را خواهد داشت. 2) ارکان اساسی و شرایط شکلی سفته طبق ماده ۳۰۸ قانون تجارت، سفته باید حاوی موارد زیر باشد: - قید کلمه «فتهطلب» یا «سفته» - تاریخ صدور - مبلغ معین وجه (به حروف و ترجیحاً به رقم) - نام گیرنده وجه (یا در وجه حامل/حوالهکرد) - تاریخ پرداخت (سررسید)؛ میتواند عندالمطالبه، به وعده معین یا به رؤیت باشد - محل پرداخت (در صورت عدم ذکر، وفق قواعد، محل اقامت صادرکننده محسوب میشود) - امضای صادرکننده (رکن اساسی)؛ اثر انگشت به تنهایی کافی نیست مگر با تصدیق و ادله تکمیلی نکته: فقدان برخی عناصر میتواند سند را از مزایای سند تجاری خارج و به «سند عادی» تبدیل کند، اما اصل تعهد مدنی را در بسیاری موارد از بین نمیبرد. 3) انواع سررسید و آثار - عندالمطالبه: دارنده هر زمان میتواند مطالبه کند (مواد ۳۰۹ و ۳۱۱). - به وعده از تاریخ صدور/رؤیت: پرداخت در موعد معین. - به تاریخ معین: پرداخت در همان روز. مهلتهای اعتراض و رجوع به مسئولان ظهرنویس تابع نوع سررسید است. 4) مسئولان پرداخت و مسئولیتها - صادرکننده: متعهد اصلی پرداخت. - ظهرنویسان و ضامنان: در صورت رعایت تشریفات و واخواست به موقع، مسئولیت تضامنی ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری