خلاصه پاسخ: - اصل بر پرداخت دیه و خسارات در فوت سرباز حین خدمت، تنها زمانی است که فوت ناشی از «قصور/تقصیر» یا «حوادث مشمول مسئولیت» باشد. اگر فوت صرفاً ناشی از بیماری یا عارضه قبلی و بدون ارتباط به تقصیر یگان یا مأموریت باشد، معمولاً دیه از سوی نیروهای مسلح تعلق نمیگیرد، اما مزایای بیمهای و صندوقهای حمایتی قابل بررسی است. - اگر خدمت یا شرایط آن بیماری/عارضه را تشدید کرده یا عدم اقدام بهموقع پزشکی، خطای درمانی، بیاحتیاطی، یا عدم رعایت مقررات ایمنی در یگان دخیل باشد، امکان مطالبه دیه و حقوق دیگر وجود دارد. چارچوب حقوقی و ارجاعات: 1) دیه در قانون مجازات اسلامی - دیه در صورت تحقق «جنایت» (عمدی یا غیرعمدی) و انتساب فعل/ترک فعل زیانبار به شخص یا اشخاص مسئول تعلق میگیرد (مواد 448، 449، 450، 716 و بعد از آن قانون مجازات اسلامی 1392). - در فوت ناشی از بیماری صرف و بدون تقصیر کسی، موضوع دیه بهمعنای فقهی-کیفری آن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
