میانجی‌گری و صلح چه جایگاهی دارد؟

پاسخ کوتاه و کاربردی درباره دعوای خیابانی و جایگاه میانجی‌گری و صلح (بر اساس حقوق ایران): 1) تعریف و انواع دعوای خیابانی - هرگونه درگیری فیزیکی در معابر عمومی که منجر به ایراد ضرب، جرح، تهدید، فحاشی، اخلال در نظم یا تخریب اموال شود. - عناوین کیفری شایع: - ضرب و جرح عمدی (مواد 614 و 615 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 1375؛ مواد دیات قانون مجازات اسلامی 1392) - توهین و فحاشی (ماده 608 تعزیرات) - قذف یا نشر اکاذیب در صورت وجود (مواد 245 به بعد، 698 تعزیرات) - تهدید (ماده 669 تعزیرات) - اخلال در نظم عمومی/هیاهو و جنجال (ماده 618 تعزیرات) - حمل سلاح سرد یا سلاح غیرمجاز (قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات) - تخریب اموال (ماده 677 تعزیرات) 2) مسئولیت کیفری و مدنی - کیفری: حبس، شلاق تعزیری، جزای نقدی؛ و در صورت ایراد صدمه بدنی، قصاص یا دیه حسب مورد (کتاب دیات قانون مجازات اسلامی 1392؛ مواد 381 به بعد). - مدنی: جبران خسارات مازاد بر دیه در صورت اثبات (مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی 1339) مانند هزینه درمان، ازکارافتادگی، خسارات معنوی (با رویه قضایی محدود اما ممکن). - شروع تعقیب: با شکایت شاکی خصوصی در جرایم قابل گذشت؛ و بدون نیاز به شکایت در جرایم غیرقابل گذشت یا اخلال در نظم. 3) قابل گذشت یا غیرقابل گذشت؟ - بسیاری از مصادیق ضرب و جرح عمدیِ فاقد جنبه شدید (بدون سلاح خطرناک و صدمات جدی) قابل گذشت‌اند و با گذشت شاکی تعقیب موقوف می‌شود (ماده 104 قانون مجازات ا