پاسخ کوتاه: در حوادث برقگرفتگی، «مسئولیت قراردادی» زمانی مطرح است که بین زیاندیده و مقصر، قرارداد معتبر وجود دارد و خسارت ناشی از نقض تعهدات قراردادی است؛ اما «مسئولیت قهری (غیرقراردادی/مدنی)» زمانی است که رابطه قراردادی در میان نیست یا زیان ناشی از نقض یک تکلیف عام قانونی است. تفاوتها در مبنا، بار اثبات، انواع خسارت قابل مطالبه، مهلتها و اشخاص مسئول نمود مییابد. توضیح تفصیلی و عملی: 1) مبنای ایجاد مسئولیت - مسئولیت قراردادی: ناشی از نقض تعهدات ناشی از قرارداد است؛ مانند پیمانکار برق که بر اساس قرارداد موظف به رعایت استانداردهای ایمنی (مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان، استاندارد ۱-IEC، آییننامههای ایمنی وزارت کار) بوده و با اجرای معیوب یا تأخیر، سبب برقگرفتگی میشود. - مستند: مواد 221، 222، 226، 227، 229 قانون مدنی درباره لزوم انجام تعهد و ضمانت نقض آن. - مسئولیت قهری: ناشی از ارتکاب فعل یا ترک فعل زیانبار برخلاف تکلیف عام قانونی است، بدون نیاز به قرارداد؛ مثلاً اهمال شرکت توزیع برق در ایمنسازی شبکه یا عدم نصب علائم خطر در معابر. - مستند: قواعد عام اتلاف و تسبیب (مواد 328، 331، 332 قانون مدنی)، نیز قاعده لاضرر و مواد 1، 2، 3 قانون مسئولیت مدنی 1339. 2) بار اثبات و ارکان - قراردادی: - وجود قرارداد معتبر و ت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
