پاسخ کوتاه: مهمترین خط دفاعی در اتهام «مزاحمت برای بانوان و اطفال» (موضوع ماده 619 قانون تعزیرات) اثبات فقدان «رفتار مزاحم» با معیار عرفی و نبود «عنصر معنوی» (قصد آزار/تحریص) است. یعنی باید نشان دهید رفتار شما یا اصولاً رخ نداده، یا به لحاظ عرفی مزاحمت نبوده، یا سوءنیت لازم وجود نداشته و انتساب رفتار به شما محرز نیست. شرح حقوقی و دفاعیات کلیدی: - مبنای قانونی: ماده 619 قانون تعزیرات (کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی) مقرر میکند هرکس در اماکن عمومی یا معابر برای بانوان و اطفال مزاحمت ایجاد کند یا آنان را تحریص نماید، به مجازات حبس و شلاق محکوم میشود. عنصر مادی، وقوع رفتار مزاحم در محیط عمومی است؛ عنصر معنوی، عمد و قصد ایجاد مزاحمت/تحریص است؛ عنصر قانونی، ماده 619؛ عنصر انتساب، احراز اینکه متهم همان مرتکب است. - معیار مزاحمت: سنجش عرفی است. هر رفتار ناخوشایند، الزاماً “مزاحمت کیفری” نیست. باید از حد متعارف عبور کرده و معقولاً موجب سلب آسایش، تعرض به حیثیت یا آزادی رفتوآمد شود. تماسهای اتفاقی و غیرعمدی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری