پاسخ بهصورت کوتاه و کاربردی: 1) تفاوت «اراضی ملی» و «اراضی منابع طبیعی» - اراضی ملی: به موجب ماده 1 قانون ملی شدن جنگلها و مراتع (مصوب 1341) و ماده 2 قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع، کلیه جنگلها، بیشهها، مراتع، اراضی جنگلی و بیشهزارها که سابقه احیاء و عمران خصوصی ندارند، ملی محسوب میشوند و متعلق به عموم (در اختیار دولت) هستند. ملاک اصلی، عدم احیاء و تملک مشروع خصوصی پیش از ملیشدن است. - اراضی منابع طبیعی: عنوان عامتری است که علاوه بر اراضی ملی، شامل کلیه سرزمینها و عناصری میشود که تحت مدیریت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری قرار دارند (جنگلها، مراتع، بیابانها، اراضی مستحدثه ساحلی، حریم و بستر برخی رودخانهها در حدود قوانین خاص و...)؛ اما همه «منابع طبیعی» الزاماً «ملی» به معنای حقوقی تملک دولت نیستند. برای مثال، اراضی مستثنیات اشخاص در دل عرصههای ملی، منابع طبیعی به معنای عام هستند ولی ملی نیستند. - مستثنیات اشخاص: مطابق تبصره 1 ماده 2 قانون حفاظت و بهرهبرداری و ماده 56 همان قانون و آییننامه اجرای ماده 56، قطعاتی که قبل از ملیشدن به صورت قانونی احیا، زراعت یا عمران شده و دلایل مالکیت یا احیاء دارند، از شمول ملی بودن خارج و در مالکیت اشخاص باقی میمانند.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری