نکات زیر بر اساس رویه عملی دادگاههای حقوقی ایران و مستند به قواعد آمره قانون آیین دادرسی مدنی و قانون مدنی ارائه میشود. هدف، طراحی استراتژی مؤثر برای “طرح دعوا” یا “دفاع” است. 1) انتخاب صحیح خواسته و خوانده/خواهان - شناسایی دقیق سبب دعوا و منشأ حق: قرارداد، ضمان قهری (تسبیب/اتلاف)، اداره فضولی مال غیر، دارا شدن بلاجهت، مسئولیت حرفهای و… (مواد 301 به بعد، 328، 331، 648 ق.م). - تعیین درست خواسته: وجه، الزام به ایفای تعهد، الزام به تنظیم سند رسمی، رفع تصرف/خلع ید، ابطال/فسخ/انفساخ/تنفیذ قرارداد، مطالبه خسارات، دستور موقت. عدم دقت موجب رد یا عدم استماع. - طرف صحیح دعوا: علیه ذینفع واقعی طرح کنید (مواد 2 و 51 ق.آ.د.م). در دعاوی قراردادی، همه متعهدین؛ در شرکتها، شخصیت حقوقی؛ در وراث، طرف قرار دادن همه وراث یا قیم/امین. - صلاحیت: محل اقامت خوانده یا محل وقوع عقد/تعهد یا مال غیرمنقول (مواد 10، 11، 12، 13 ق.آ.د.م). طرح در مرجع صالح از اطاله و ایرادات جلوگیری میکند. 2) مهندسی ادله و بار اثبات - اصل کلی: مدعی باید ادعایش را ثابت کند (ماده 1257 ق.م، مواد 194 و 197 ق.آ.د.م). در مسئولیت مدنی، اثبات رابطه سببیت و تقصیر یا خطر. - ادله اصلی: سند (رسمی/عادی)، اقرار، شهادت، امارات، سوگند، کارشناسی و معاینه محل (مواد 1258 ق.م و باب ادله در ق.آ.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری