چگونه با ایرادات شکلی و ماهوی مقابله کنیم؟

نکات کلیدی برای موفقیت در دادگاه حقوقی و نحوه مقابله با ایرادات شکلی و ماهوی الف) اصول راهبردی قبل از طرح دعوا - احراز صلاحیت: دادگاه صالح (محلی، ذاتی، نسبی) را دقیق تعیین کنید. مواد 10 تا 28 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) درباره صلاحیت‌ها راهنماست. هرگونه طرح دعوا در مرجع ناموجه، ریسک صدور قرار عدم صلاحیت و اطاله دادرسی را بالا می‌برد. - ظرفیت دعوا و ذی‌نفعی: اهلیت طرفین (مواد 84 بند 5 و 6، 89 ق.آ.د.م) و سمت خواهان/خوانده را با مدارک مثبته (وکالتنامه، اساسنامه، آگهی آخرین تغییرات) تثبیت کنید. - تعیین خواسته روشن و قابل مطالبه: از خواسته‌های مردد و مبهم اجتناب کنید. ماده 51 ق.آ.د.م لزوم تصریح خواسته و بهای آن را مقرر کرده است. - ادله و مستندات: پیشاپیش نقشه ادله را تدوین کنید (اسناد، شهادت، کارشناسی، اقرار، امارات). مواد 194 به بعد ق.آ.د.م و قانون مدنی در باب ادله اثبات. تناسب دلیل با ماهیت حق، کلیدی است. - تأمین دلیل و دستور موقت: در خطر تضییع ادله یا حقوق، از تأمین دلیل (ماده 149 ق.آ.د.م) و دستور موقت (مواد 310 تا 325) به‌موقع استفاده کنید. ب) ایرادات شکلی (آیین دادرسی) و راه مقابله 1) ایراد عدم صلاحیت ذاتی/محلی/نسبی - راهکار: پیش‌بینی محل طرح دعوا بر پایه مواد 11، 12، 13، 23 ق.آ.د.م. اگر خوانده ایراد دهد، با استناد به قواعد خاص صلاحیت (مثلاً محل وقوع عقد/تعهد، محل اجرای تعهد، محل وقوع مال غیرمنقول) دفاع کنید. در دعاوی اموال غیرمنقول، صلاحیت با دادگاه محل وقوع مال است (ماده 12). - توجه: عدم صلاحیت ذاتی