بهعنوان یک قاعده کلی در حقوق ایران، اصل بر این است که هر شخص باید از اضرار به همسایه خود خودداری کند و والدین مکلفاند رفتار فرزندان خردسال خود را بهنحوی مدیریت کنند که موجب سلب آسایش دیگران نشود. اهم مبانی و آثار قانونی: 1) مبانی قانونی مرتبط - ماده 132 قانون مدنی: هیچکس نمیتواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود، مگر تصرفات متعارف و بهاندازه نیاز. معیار «متعارف بودن» رفتار کودکان و میزان سروصدا مهم است. - ماده 30 و 31 قانون مدنی: مالکیت و انتفاع از ملک باید در چارچوب عدم اضرار به غیر اعمال شود. - ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): مزاحمت و سلب حقوق اشخاص در املاک میتواند تحت شرایطی قابل پیگرد باشد؛ هرچند معمولاً سروصدای کودک در حد متعارف مصداق جرم نیست، اما در صورت استمرار آزاردهنده و تعمدی، امکان طرح شکایت مزاحمت یا ممانعت از حق در برخی فروض مطرح میشود. - آییننامهها و مقررات آپارتماننشینی: - قانون تمل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
