پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، اصولاً «ولیّ قهری» (پدر و در صورت نبود یا سلب ولایت او، جدّ پدری) نماینده قانونی صغیر در امور مالی و غیرمالی است. با این حال، مادر نیز در موارد متعدد میتواند به نمایندگی از فرزند صغیر طرح شکایت و پیگیری کند؛ بهویژه در جرایمی که جنبه عمومی دارد یا جایی که مصلحت طفل اقتضا میکند، یا در صورت اعطای قیمومت/نیابت، یا وقتی دسترسی به ولیّ قهری ممکن نیست. در هر حالت، هدف قانون حمایت از اطفال و نوجوانان و آیین دادرسی کیفری، تسهیل حمایت از کودک و جلوگیری از اخلال در تعقیب کیفری است. توضیح حقوقی و استنادات: - اصل نمایندگی: مطابق مواد 1180 و 1181 قانون مدنی، ولایت بر شخص و مال طفل با پدر و جد پدری است. اعمال حقوقی و طرح دعوا درباره صغیر اصولاً توسط ولیّ قهری انجام میشود. - نقش مادر به طور معمول: مادر بهخودیِخود ولیّ قهری نیست؛ مگر آنکه به عنوان قیم منصوب شود (مواد 1188 به بعد و مواد 1235 و 1236 قانون مدنی درباره قیمومت). در صورت نصب مادر به عنوان قیم توسط دادگاه خا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
