در استان‌های فاقد دسترسی سریع به دادگاه سرپرستی چه راهکاری وجود دارد؟

پاسخ کوتاه: در استان‌هایی که «دادگاه خانواده/سرپرستی» در دسترس فوری نیست، می‌توان با اتکا به قواعد عام آیین دادرسی و مقررات حمایت از اطفال، از مسیرهای زیر اقدام کرد: مراجعه به دادسرای عمومی و انقلاب (به‌ویژه دادسرای اطفال و نوجوانان در صورت وجود)، طرح شکایت به‌نام قیم/ولی قانونی، استفاده از نیابت قضایی به نزدیک‌ترین مرجع قضایی محل وقوع جرم/اقامت طفل، دستور موقت برای اقدامات فوری، استمداد از بهزیستی و مددکاران اجتماعی به عنوان نمایندگان حمایتی، و در موارد فقدان ولی یا اختلاف، درخواست نصب قیم اتفاقی یا تعیین نماینده از طریق شورای حل اختلاف یا دادستان. ارجاع به مواد: مواد 1180 تا 1184 قانون مدنی، مواد 80، 81، 83 و 92 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، ماده 5 و 6 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان 1399، ماده 4 و 29 قانون حمایت خانواده 1391، و ماده 11 قانون شوراهای حل اختلاف. توضیح عملی مرحله‌به‌مرحله: 1) شناسایی نماینده قانونی طفل - ولی قهری (پدر یا جد پدری) به‌موجب مواد 1180 و 1181 قانون مدنی، اصولاً نماینده قانونی است و می‌تواند به نام طفل طرح شکایت کند. - در صورت فقدان یا