نقش دادسرا و دادگاه در رسیدگی به جرایم زیستمحیطی مرتبط با مدیریت پسماند، بر پایه قوانین خاص (بهویژه قانون مدیریت پسماند مصوب 1383 با اصلاحات بعدی)، قوانین عمومی کیفری و آیین دادرسی کیفری، و همچنین مقررات خاص محیطزیست (قانون حفاظت و بهسازی محیطزیست، قانون جلوگیری از آلودگی هوا، قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع آب و...) تعریف میشود. جمعبندی عملی به شرح زیر است: 1) مبانی قانونی صلاحیت و جرمانگاری - قانون مدیریت پسماند (مصوب 1383): - ماده 16: تعیین تکالیف دستگاهها (شهرداریها، دهیاریها، وزارت کشور، سازمان حفاظت محیطزیست، وزارت بهداشت، وزارت نیرو) و مسئولیتها. ترک تکالیف قانونی میتواند مسؤولیت انتظامی/كيـفری ایجاد کند. - ماده 20 و 21: ضمانت اجرا برای تخلفات پسماندی (از جمله دپوی غیرمجاز، مدیریت ناصحیح پسماندهای پزشکی و ویژه) با ارجاع به مجازاتهای تعزیری، جبران خسارت و توقف فعالیت. - قانون حفاظت و بهسازی محیطزیست (1353) و اصلاحات: - مواد 9، 15، 16 و 18: ممنوعیت آلودگی، اختیار نظارتی و اعلام جرم سازمان حفاظت محیطزیست؛ متخلف قابل تعقیب کیفری است. - قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و قواعد عام: - مواد 688 و 689 ق.م.ا. (کتاب تعزیرات): تهدید علیه بهداشت عمومی از طریق آلودگی آب، خاک و هوا جرم است؛ مرتکب علاوه بر مج
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
