بهعنوان یک وکیل ایرانی، اگرچه اصل توصیه «خودداری از ضامن شدن» برای کاهش ریسک منطقی است، اما اگر ناگزیر از ضمانت شدید، میتوانید با ابزارهای حقوقی و قراردادی، مسئولیت خود را تا حد زیادی محدود و مدیریت کنید. مهمترین راهکارها و مستندات قانونی به شرح زیر است: 1) انتخاب نوع ضمانت با کمترین مسئولیت - ضمانت تضامنی نپذیرید: در ضمانت تضامنی، طلبکار میتواند مستقیماً به ضامن مراجعه کند (ماده 402 و 403 قانون مدنی به آثار ضمان اشاره دارد؛ هرچند در حقوق ایران اصل بر انتقال دین در ضمان است، اما در عمل از طریق شرط خلاف، ضمانت بهصورت ضم ذمه/تضامنی تنظیم میشود). در قرارداد، صریحاً ذکر کنید «ضمانت تضامنی مورد پذیرش نیست و مراجعه مستقیم به ضامن جز پس از مراجعه مؤثر و بینتیجه به مدیون اصلی ممنوع است». - ترتیب مراجعه را مقید کنید: قید «حق رجوع طلبکار به ضامن، منوط به اثبات عدم پرداخت توسط مدیون و طی تشریفات قانونی اجرای تعهد علیه او است.» - منع اسناد تجاری: از امضای سفته/چک بهعنوان ضامن پرهیز کنید، زیرا اجرای آنها سریع و سنگین است. اگر ناچار شدید، حتماً مبلغ، تاریخ، علت صدور و قید «صرفاً بابت ضمانت قرارداد شماره … و تا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری