در حقوق ایران، «ذینفع بودن» شرط اساسی برای اقامه دعواست. مطابق ماده 2 و 51 قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه فقط به دعوایی رسیدگی میکند که خواهان در آن نفع شخصی، مستقیم و حال داشته باشد. ارزیابی دادگاه به صورت مرحلهای انجام میشود: 1) شخصی بودن نفع: نفع باید متعلق به خواهان یا نماینده قانونی او باشد، نه نفع عمومی یا انتزاعی. دادگاه بررسی میکند آیا نتیجه د
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری