در حقوق ایران، اصل بر نسبی بودن آثار قراردادهاست (ماده 231 ق.م): قرارداد فقط نسبت به طرفین و قائممقام قانونی آنان مؤثر است. بنابراین اشخاص ثالث اصولاً ذینفع مستقیم در دعوای قراردادی محسوب نمیشوند، مگر در موارد استثنایی که قانون یا قرارداد برای آنان حق مستقیم ایجاد کند. احراز ذینفع بودن ثالث مستلزم وجود «نفع شخصی، مستقیم، موجه و موجود» در نتیجه دع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری