اختلال دوقطبی از منظر حقوقی در نظام حقوقی ایران به عنوان یک «اختلال روانپزشکی» محسوب میشود که میتواند در مواردی موجب «ناتوانی» یا «کاهش کارکرد اجتماعی و شغلی» شود و به این اعتبار، ذیل حمایتهای قانونی مرتبط با سلامت روان، ناتوانیها و خدمات بهزیستی قرار میگیرد. تعریف دقیق پزشکی-حقوقی آن مستند به ارزیابی تخصصی روانپزشک است و در فرایندهای حمایتی، کمیسیونهای پزشکی مراجع ذیصلاح (بهزیستی، پزشکی قانونی یا کمیسیونهای توانبخشی) معیار هستند. مبانی و استنادات قانونی و مقرراتی - قانون اساسی: اصول 29 و 21، دولت را مکلف به تأمین خدمات حمایتی، درمانی و بیمهای برای آحاد مردم، بهویژه اقشار آسیبپذیر میداند. - قانون جامع حمایت از حقوق معلولان مصوب 1396 و آییننامههای اجرایی آن: ملاک برخورداری از حمایتها «وجود ناتوانی مؤثر» و تأیید آن در کمیسیونهای تخصصی است. اختلالات روانی شدید و پایدار (از جمله اختلالات خلقی مانند دوقطبی) در صورت ایجاد محدودیت معنادار در عملکرد فرد، قابل شمول هستند. - قانون حمایت از بیماران روانی (بهصورت پراکنده در مقررات سلامت روان) و اسناد بالادستی وزارت بهداشت: تشخیصها بر مبنای معیارهای پذیرفتهشده روانپزشکی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری