پاسخ کلی و حقوقی (با استناد به مقررات): - مبنای تعیین دیه یا ارش در آسیبهای عصبی، قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ (کتاب دیات، مواد ۴۴۸ تا ۴۶۹ و نیز مواد مربوط به منافع اعضا) و دستورالعملهای تخصصی سازمان پزشکی قانونی است. - در قانون، برای همه اعصاب به طور جزئی دیه مقطوع تعیین نشده است؛ در بسیاری موارد، تعیین “ارش” بر پایه نظر کارشناس (پزشکی قانونی) انجام میشود. معیار اصلی، شدت و نوع اختلال در “منافع” عضو (حس، حرکت، خودکار) و میزان ماندگاری آن است. به طور کلی: - قطع کامل عصب مهم که منجر به از بین رفتن کامل منفعت اصلی عضو شود، میتواند به دیه کامل یا درصد بالایی از دیه عضو/منفعت بینجامد. - آسیبهای جزئیتر (کاهش حس، پارستزی، اختلال حرکتی خفیف) معمولاً ارش دارند و بر اساس درصد ناتوانی و کیفیت عارضه تعیین میشوند. - موقتی بودن یا دائمی بودن آسیب، و امکان ترمیم، در میزان دیه/ارش مؤثر است (مواد ۴۴۹ و ۴۵۰ قانون مجازات اسلامی؛ ارش زمانی است که دیه مقدّر ندارد و با نظر خبره تعیین میشود). رویه ارزیابی پ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری