پاسخ کوتاه: بهبود نسبی یا درمان مؤثر میتواند میزان دیه را کاهش دهد، چون ملاک محاسبه دیه در صدمات عصبی، نوع و میزان نقص باقیمانده (دائمی یا موقت) و کارکرد عضوی است که عصب آن آسیب دیده. اگر آسیب به عصب منجر به نقص دائم نشود یا با درمان برطرف/کاهش یابد، بهجای دیه کاملِ قطع عصب، ارش یا درصدی از دیه عضو/منفعت تعلق میگیرد. توضیح حقوقی و مستندات: - مبنا: در قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، در کتاب دیات: - مواد ۴۴۹ و ۴۵۰ و ۵۴۹ و ۷۰۹ به بعد و نیز مواد مربوط به دیات منافع و اعصاب، اصل را بر جبران خسارت بر پایه از بین رفتن عضو یا منفعت و میزان نقص کارکرد میگذارند. هرجا دیه مقدر نباشد، ارش تعیین میشود. - ماده ۴۴۹: ارش دیهای است غیرمقدر که میزان
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری