نقش قصد و سوءنیت در تحقق جرم «پرتاب اشیاء» در حقوق کیفری ایران، بسته به نتیجه و نوع خطر ایجادشده متفاوت است و بر عنوان اتهامی، ارکان جرم و مجازات اثر مستقیم دارد. اهم نکات: 1) اصل کلی: ضرورت عنصر روانی - مطابق اصول عام حقوق کیفری، برای تحقق جرایم عمدی وجود سوءنیت (قصد فعل و گاه قصد نتیجه) لازم است. در پرتاب اشیاء، اگر رفتار تحت عنوان جرایم عمدی علیه تمامیت جسمانی یا امنیت عمومی قرار گیرد، احراز قصد اهمیت اساسی دارد. (مواد 158، 290، 291 و 292 قانون مجازات اسلامی 1392 در تفکیک عمد، شبهعمد و خطای محض؛ همچنین مواد 614، 614 مکرر، 617، 618، 619 و 620 ق.م.ا. تعزیرات 1375 در جرایم علیه اشخاص و نظم عمومی) 2) تفکیک بر مبنای نتیجه و خطر - ایراد صدمه بدنی ناشی از پرتاب: اگر مرتکب با علم و اراده، شیئی را به سوی شخص پرتاب کند و نتیجه جرح یا نقص عضو پدید آید، حسب مورد مشمول ضرب و جرح عمدی است و دیه و گاه قصاص یا حبس تعزیری قابل طرح است. در حالت عمد، قصد فعل زیانبار نسبت به مجنیعلیه کافی است؛ قصد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری