در چه مواردی سرپرستی فسخ یا سلب می‌شود؟

در حقوق ایران، مفاهیم «پدرخوانده/مادرخوانده» عمدتاً در قالب نهاد «سرپرستی کودکان و نوجوانان» طبق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست (مصوب 1392 و اصلاحات بعدی) و نیز مقررات مرتبط در قانون مدنی و آیین‌نامه‌های اجرایی شناخته می‌شود. بنابراین پاسخ درباره فسخ یا سلب سرپرستی، ناظر به سلب یا زوال حکم سرپرستی است. مبانی قانونی اصلی: - قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست 1392 (به‌ویژه مواد 6، 7، 13، 14، 16، 17، 18، 20، 22، 28 و 35) - قانون مدنی (در خصوص قیمومت، حجر و سلب اهلیت؛ در حد ارجاع تکمیلی) - آیین‌نامه اجرایی قانون مزبور (برای تشریفات و ضوابط اداره کل بهزیستی) موارد فسخ/سلب/زوال سرپرستی: 1) عدم رعایت مصلحت طفل یا آسیب به سلامت/اخلاق/آینده او - هرگاه ادامه سرپرستی خلاف مصلحت طفل تشخیص داده شود، دادگاه می‌تواند حکم سرپرستی را لغو کند. معیار مصلحت شامل سلامت جسمی و روانی، امنیت، تربیت، تحصیل، هویت و روابط خانوادگی است. - مستند: ماده 16 و 17 قانون 1392؛ ماده 22 (نظارت دادست