کدام ایرادات در بازرسی و تفتیش قابل طرح است؟

پاسخ به‌صورت عملی و با اتکاء به مقررات آیین دادرسی کیفری و قانون اساسی: ایرادهای قابل طرح نسبت به بازرسی، تفتیش و کشف مواد مخدر (برای بی‌اعتبار کردن ادله یا کاهش اثر آن) معمولاً حول این محورها است: 1) عدم مجوز قانونی یا نقص در دستور مقام صالح - اصل 22 و 25 قانون اساسی: تعرض به جان، مال، حیثیت و مراسلات جز به حکم قانون ممنوع است. - ماده 137 و 150 قانون آیین دادرسی کیفری (ق.آ.د.ک): تفتیش و بازرسی منازل و اماکن به دستور مقام قضایی و در حدود مقرر لازم است. - ایراد عملی: - دستور تفتیش فاقد شماره، تاریخ، مشخصات محل/شخص، محدوده موضوع و زمان اجراست. - دستور از مقام فاقد صلاحیت صادر شده (مثلاً ضابط بدون اخذ دستور قضایی اقدام کرده مگر در موارد جرم مشهود). - عدم ذکر «جهات و دلایل ظن قوی» در دستور؛ دستور کلی و فاقد تناسب و ضرورت. 2) عدم احراز شرایط «جرم مشهود» - مواد 45 و 46 ق.آ.د.ک: اختیارات گسترده ضابط فقط در جرم مشهود است. - ایراد عملی: - اوضاع و احوال ادعایی ضابط مشمول تعریف جرم مشهود نیست (مثلاً صرف ظن یا گزارش نامعلوم کفایت نمی‌کند). - فاصله زمانی/مکانی زیاد بین مشاهده او