پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، اصل بر ناشناس بودن اهداکننده و حفظ محرمانگی است؛ اما حق کودک برای دانستن تبار ژنتیکی بهطور صریح در قانون پیشبینی نشده و خلأهایی وجود دارد. در عمل، توازن با حفظ محرمانگی هویت اهداکننده در برابر اشخاص ثالث و پیشبینی امکان دسترسی محدود و تحت نظارت کودک (در سن رشد) به اطلاعات پزشکی-ژنتیکی ضروری، بدون افشای هویت کامل اهداکننده، برقرار میشود. توصیه عملی این است که در قراردادهای اهدای تخمک و در فرآیندهای کلینیکی، چارچوبهای اطلاعرسانی شفاف ولی مرحلهبندیشده و محرمانه درج شود. توضیح حقوقی و مستندات: - مبانی قانونی داخلی: - قانون نحوه اهدای جنین به زوجین نابارور مصوب 1382 بیشتر درباره اهدای جنین است، نه تخمک؛ اما اصول کلیدی همچون محرمانگی هویت اهداکنندگان و حفظ حیثیت خانواده قابل قیاسگیری است. ماده 5 و تبصرههای مربوطه بر لزوم حفظ اسرار و ممنوعیت افشا تأکید دارد. - دستورالعملها و آییننامههای وزارت بهداشت درباره ART (کمکباروری) و اخلاق پزشکی نیز بر محرمانگی پرونده و اطلاعات اهداکننده تأکید دارند و مراکز درمان ناباروری را ملزم به نگهداری امن سوابق میکنند. در عین حال، ارائ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری