راهنمای حقوقی و اخلاقی اهدای تخمک در ایران – استانداردهای پزشکی و غربالگری خلاصه - چارچوب حقوقی: اهدای تخمک در ایران با استناد به قانون «اهدای جنین به زوجین نابارور» مصوب 1382 و آییننامه اجرایی آن (1383) بهطور مستقیم تنظیم نشده، اما رویه پزشکی و فتاوای معتبر شیعی همراه با بخشنامههای وزارت بهداشت، چارچوب عملی را تعیین میکنند. اصول کلی اخلاق پزشکی نیز ناظر است. - مرجع عملی: دستورالعملهای وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی، و کمیتههای اخلاق دانشگاهی. مراکز درمان ناباروری مکلف به اخذ مجوز و رعایت استانداردهای تخصصی ART (Assisted Reproductive Technology). استانداردهای پزشکی و غربالگری که باید رعایت شود 1) شرایط پایه برای اهداکننده - سن: معمولاً 21 تا 34 سال (برخی مراکز تا 35 یا 36) برای کاهش ریسک ناهنجاریهای کروموزومی و افزایش کیفیت اووسیت. - وضعیت تأهل: قانون صریحی در خصوص تخمک ندارد؛ اما بسیاری از مراکز بنا بر ملاحظات فقهی و حقوقی، وضعیت نکاح شرعی و امکان انعقاد عقد موقت با صاحب اسپرم را در روند شرعیسازی لقاح بررسی میکنند. این موضوع باید با مشاوره فقهی-حقوقی مرکز روشن شود. - سابقه باروری: ترجیح با اهداکنندگانی که سابقه باروری موفق یا AMH مناسب دارند (الزام قانونی نیست، اما استاندارد حرفهای است). 2) ارزیابی پزشکی عمومی - معاینه کامل داخلی و زنان و بررسی شرح حال دقیق (بیماریهای مزمن،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری