راهنمای عملی جلوگیری از اجرای سفته و اخذ دستور موقت برای منع مطالبه یا توقیف عملیات اجرایی این راهنما به شما کمک میکند در مواجهه با مطالبه یا اجرای سفته (چه از طریق واخواست و توقیف اموال در اجرای ثبت و چه از طریق دادگاه) بهصورت فوری اقدام و دستور موقت برای توقف عملیات یا منع مطالبه بگیرید. مبانی قانونی اصلی: مواد 310 تا 325 قانون آیین دادرسی مدنی (دستور موقت)، مواد 292 و 108 همان قانون (تأمین خواسته)، قانون تجارت (مواد مربوط به سفته، از جمله مواد 307 به بعد)، آییننامه اجرای اسناد رسمی لازمالاجرا و قانون اصلاح بعضی از مواد قانون ثبت. الف) ابتدا مسیر اجرا را شناسایی کنید - اجرای ثبت (اداره ثبت): اگر سفته بابت تضمین قرارداد نزد دفترخانه یا با قرارداد رسمی/گواهی امضا به اجرا گذاشته شده یا دارنده، سفته را از طریق اجرای ثبت لازمالاجرا اقدام کرده، شما با عملیات اجرایی اداره ثبت روبهرو هستید. - دادگاه حقوقی: اگر دارنده از طریق دادخواست مطالبه وجه سفته اقدام کرده و قرار تأمین خواسته گرفته یا حکم قطعی و اجرائیه گرفته، مسیر قضایی است. ب) چه نوع حمایت فوری بگیرید؟ 1) دستور موقت (مواد 310 تا 325 ق.آ.د.م) - کارکرد: موقتاً مطالبه وجه یا ادامه عملیات اجرایی را متوقف میکند تا تکلیف دعوای اصلی روشن شود. - شرایط: فوریت (ضرر قریبالوقوع و جبرانناپذیر) + طرح یا تعهد طرح دعوای اصلی. دادگاه میتواند از شما تأمین مناسب بخواهد (ماده 319). - مرجع صالح: اصولاً دادگاه محل اجرای تعهد یا محل اقامت خوانده یا محل اجرای قرار. در مورد توقف عملیات اجرای ثبت، دادگاه عمومی حقوقی محل اداره ثبت مجری پرونده اجرایی معمولاً صالح به رسیدگی به دستور موقت است. 2) توقیف عملیات اجرایی در اجرای ثبت - مبنا: امکان اعتراض و شکایت از عملیات اجرایی و درخواست توقیف آن نزد دادگاه (بر اساس قانون ثبت و رویه قضایی مرتبط). شکای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
