پاسخ کوتاه: بهطور کلی، اتباع غیرایرانی مقیم ایران—including اتباع افغانستانی—صرفاً در شرایط استثنایی و با مجوز خاص میتوانند برای سرپرستی کودکان بیسرپرست یا بدسرپرست اقدام کنند. پیشنیاز اصلی، داشتن اقامت قانونی معتبر و پایدار در ایران است؛ اما اعطای سرپرستی دائم به تبعه خارجی در عمل محدود و منوط به نبود متقاضیان واجدشرایط ایرانی و اخذ مجوزهای چندگانه از مراجع ذیصلاح است. توضیح حقوقی و مستندات: - قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست مصوب 1392 و آییننامه اجرایی آن (1395) چارچوب اصلی فرزندخواندگی را تعیین میکند. این قانون، اصل را بر واگذاری سرپرستی به خانوادههای ایرانی واجد شرایط گذاشته و برای اتباع خارجی محدودیت قائل است. - ماده 6 و 7 قانون 1392 شرایط متقاضیان را برمیشمارد (از جمله تمکن مالی، سلامت، عدم سوءپیشینه، اختلاف سنی، تأهل یا تجرد در موارد خاص و...). قانون در مقام اصل، متقاضی را «ایرانی» مفروض میگیرد و سازمان بهزیستی مکلف است ابتدا متقاضیان ایرانی را در اولویت قرار دهد. - واگذاری سرپرستی به تبعه خ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
