چه ملاحظات دینی و مذهبی در پذیرش اثر دارد؟

پاسخ کلی و عملی (با تکیه بر قوانین ایران و رویه جاری) 1) اصل ماجرا: فرزندخواندگی برای اتباع افغان در ایران - قانون حاکم: «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست» مصوب 1392 و آیین‌نامه اجرایی آن (مصوب 1395) + مقررات سازمان بهزیستی و محاکم خانواده. این قانون به‌طور کلی فرزندخواندگی را برای «زوجین ایرانی» پیش‌بینی کرده است. پذیرش سرپرستی توسط اتباع خارجی (از جمله اتباع افغانستان) به صورت پیش‌فرض پیش‌بینی نشده و بدون موافقت مراجع ذی‌صلاح و روادید/اقامت معتبر و توافقات بین‌المللی، معمولاً با مانع مواجه می‌شود. اگر یکی از زوجین ایرانی باشد، امکان بررسی فراهم‌تر است. - نتیجه عملی: اگر هر دو والد متقاضی افغان و فاقد تابعیت/اقامت بلندمدت یا وضعیت حقوقی تثبیت‌شده در ایران باشند، فرایند در عمل بسیار دشوار است. در صورت داشتن یکی از این شرایط: ازدواج مختلط (یکی ایرانی)، اقامت بلندمدت و مستند، یا مجوزهای خاص از مراجع ذی‌ربط، امکان بررسی وجود دارد. 2) ملاحظه‌های دینی/مذهبی که بر پذیرش اثر می‌گذارد - هم‌کیش/هم‌مذهب بودن با کودک: - به موجب رویه شرعی و ملاحظات قانونی در ایران (اصل 12 قانون اساسی، ماده 3 قانون حمایت 1392 درباره مصالح عالیه طفل و آیین‌نامه‌های بهزیستی)، ترجیح با سپردن کودک به خانواده‌ای است که از حیث دین و مذهب با کودک هم‌سو باشد. چون دین و مذهب طفل در پرونده بهزیستی ثبت می‌شود و وفق موازین شرعی، سپردن طفل مسلمان به خانواده غیرمسلمان جایز نیست. - برای کودکی که مسلمان شناخته