پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، اصل بر برابری امضاهای معتبر (اعم از دستی و الکترونیکیِ واجد شرایط) در ایجاد اعتبار سند است. امضای دستی و اثر انگشت هر دو میتوانند سند عادی را مستحکم کنند، اما «امضای الکترونیکی مطمئن» نیز بهموجب قانون تجارت الکترونیکی از اعتبار و آثار اثباتی بسیار نزدیک به امضای دستی و حتی در مواردی همسنگ با آن برخوردار است، مشروط به رعایت الزامات فنی و قانونی. توضیح حقوقی: - جایگاه امضا و اثر انگشت در اسناد کاغذی: - مطابق ماده 1301 قانون مدنی، اثر انگشت در حکم امضا تلقی میشود و میتواند هویت منتسبالیه را تأیید کند. - در اسناد عادی، امضا یا اثر انگشت طرفین، رکن اساسی انتساب سند و اعتبار آن نزد محاکم است. نبود امضا/اثر انگشت معمولاً به معنای فقدان سندیت است مگر دلایل دیگری وجود داشته باشد. - صلحنامه عادی با امضا/اثر انگشت طرفین (و بهتر است با ذکر تاریخ، مشخصات دقیق موض
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری