پاسخ کوتاه: صرفِ عدم استفاده از حقآبه، بهخودیِ خود موجب سقوط یا محرومیت ورّاث از ارثِ آن حق نمیشود؛ مگر اینکه بر اثر ترک استفاده، حقآبه بهموجب قانون یا مقررات حاکم ساقط یا منحل شده باشد (مثلاً به دلیل نسخ یا تغییر منبع، انصراف، عدم تمدید پروانه، یا انتقال قهری منبع بدون حفظ حق). در این صورت چیزی برای ارث بردن باقی نمیماند. بنابراین باید نوع حقآبه، منبع آن و وضعیت پروانه/سند و عرف محل احراز شود. راهنمای کاربردی پرسش و پاسخ - حقآبه چیست و ارثبردنی است؟ - اگر حقآبه بهعنوان یک حق عینی تبعی یا مستقل بر منبع آب (رودخانه، قنات، چشمه، چاه) تثبیت و قابل نقلوانتقال باشد، اصولاً مال یا حق مالی محسوب و قابل ارث است. مبنای حقوقی: مواد 29، 30، 31، 140، 156 و 158 قانون مدنی (اموال و حقوق مالی، مرور زمان در اسقاط حق پذیرفته نیست) و قانون توزیع عادلانه آب 1361 (مواد 1، 18، 20 و 21 درباره انفال بودن آبها و لزوم اخذ پروانه و حقابههای مکتسبه). - آیا عدم استفاده باعث سقوط حقآبه میشود؟ - در حقوق مدنی ایران، اصل بر این است که عدم استفاده بهتنهایی موجب اسقاط حق نیست مگر قانون تصریح کرده باشد یا صاحب حق عمداً اسقاط کند. ماده 30 و قاعده «اسقاط حق نیازمند قصد و انشاء» + عدم پذیرش مرور زمان اسقاطی (رأی وحدت ر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
