بی‌احتیاطی یا بی‌مبالاتی چه جایگاهی در این پرونده‌ها دارد؟

پاسخ به‌صورت خلاصه و کاربردی 1) صورت‌مسئله در پرونده‌هایی که فردی در جریان یک درگیری (نزاع، هل دادن، تهدید، تعقیب، ضرب‌وشتم خفیف یا شدید) دچار سکته قلبی/مغزی شده و فوت می‌کند، پرسش اصلی این است که: - آیا مرگ، عرفاً و قانوناً به رفتار مرتکب منتسب است؟ و - رفتار مرتکب از حیث تقصیر (بی‌احتیاطی/بی‌مبالاتی/نقض نظامات/عدم مهارت) واجد وصف کیفری هست یا خیر؟ 2) چارچوب قانونی - ماده 291 قانون مجازات اسلامی 1392: قتل شبه‌عمد در صورتی محقق است که مرتکب نسبت به مجنی‌علیه قصد جنایت نداشته ولی رفتاری انجام دهد که نوعاً موجب جنایت نمی‌شود، لکن نسبت به آن بی‌احتیاطی یا بی‌مبالاتی کرده یا مقررات را نقض نموده باشد و در نتیجه جنایت واقع شود. - ماده 295: در جنایت‌های غیرعمدی، تقصیر (بی‌احتیاطی، بی‌مبالاتی، عدم مهارت یا عدم رعایت نظامات دولتی) ملاک است. - مواد 714 تا 719 ق.م.ا (تعزیرات 1375) در باب قتل و جرح غیرعمدی ناظر به حوادث رانندگی است؛ اما مفاهیم تقصیر در عموم پرونده‌های غیرعمدی جاری است. - مواد 506 به بعد ق.آ.د.ک: ارجاع به پزشکی قانونی و کارشناسی برای احراز رابطه سببیت و نوع تقصیر. 3) عنصر مادی و رابطه سببیت - اصل: برای مسئولیت کیفری در مرگ ناشی از سکته، احراز رابطه سببیت عرفی و حقوقی میان