کدام عیوب اراده می‌تواند موجب ابطال توافق تقسیم ارث شود؟

عیوب اراده‌ای که می‌تواند موجب ابطال یا عدم نفوذ توافق‌نامه تقسیم ارث شود، در حقوق ایران عمدتاً همان موارد مذکور در قانون مدنی است که در هر عقد و ایقاع قابل استنادند. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: 1) اشتباه (ماده 199 و 200 قانون مدنی) - اشتباه مؤثر در ماهیت معامله یا موضوع آن، می‌تواند موجب بطلان یا عدم نفوذ توافق شود. مثال: یکی از ورثه با این تصور که ملک مورد تقسیم اصلاً بدهی یا حق ارتفاق ندارد، توافق می‌کند، در حالی که اشتباه به‌گونه‌ای است که اگر واقعیت را می‌دانست، اصلاً توافق نمی‌کرد. - اشتباه در شخصیت طرف مقابل اصولاً مؤثر نیست مگر آن‌که شخصیت در تراضی مؤثر بوده باشد (ماده 201). - اشتباه در ارزش و مقدار معمولاً به تنهایی موجب بطلان نیست؛ اما اگر به حدی باشد که موضوع تراضی را دگرگون کند یا ناشی از تقلب طرف مقابل باشد، می‌تواند ذیل تدلیس یا غرر بررسی شود. 2) اکراه (مواد 202 تا 208 قانون مدنی) - اگر یکی از ورثه تحت فشار غیرقانونی، تهدید جانی/مالی/شرافتی به حدی که عادتاً قابل تحمل نباشد، ناچار به امضا شده باشد، معامله غیرنافذ است و مُکرَه می‌تواند پس از زوال اکراه، آن را تنفیذ یا رد