پاسخ کوتاه: مهمترین معیارهای فاصلهگذاری، حفظ «حریم بهداشتی دامداری» از کاربریهای حساس (مسکونی، آموزشی، درمانی)، منابع آب و راههاست. این حریم بر اساس نوع دام، ظرفیت (تعداد دام)، نوع واحد (صنعتی/نیمهصنعتی/روستایی)، جهت باد غالب و توپوگرافی تعیین میشود و در عمل، برای دامداریهای صنعتی سبک حداقل چند صد متر و برای واحدهای سنگین و کشتارگاهها تا چند کیلومتر میرسد. در محدوده قانونی و حریم شهرها، اصولاً ایجاد یا توسعه دامداری ممنوع یا منوط به رعایت حریمهای تشدیدشده و اخذ مجوزهای خاص است. جزئیات حقوقی و فنی (با استناد): 1) ممنوعیت در محدوده و حریم شهر - ماده 55 قانون شهرداری و تبصرههای آن: اشخاص حق ایجاد یا تداوم مشاغل مزاحم و آلاینده در محدوده شهر را ندارند؛ شهرداری مکلف به جلوگیری و انتقال این قبیل واحدها به خارج از شهر است. - آییننامه نحوه جلوگیری از آلودگی هوا و ضوابط استقرار صنایع (مصوبات هیئت وزیران و شورای عالی حفاظت محیط زیست): استقرار واحدهای دامداری در پهنههای شهری ممنوع و صرفاً در پهنههای مجاز طرحهای جامع/تفصیلی امکانپذیر است. - ضوابط طرحهای جامع/تفصیلی شهرها و مصوبات کمیسیون ماده 5:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری