پاسخ به عنوان وکیل دادگستری (ایران) 1) تعریف و ارکان قانونی جرم سرقت مطابق ماده 267 قانون مجازات اسلامی 1392: «سرقت عبارت است از ربودن مال متعلق به غیر.» برای تحقق جرم سرقت (اعم از سرقت احشام) سه رکن لازم است: - رکن قانونی: وجود نص قانونی که عمل را جرمانگاری کند. مواد 267 تا 278 ق.م.ا (حدود) و مواد 651 تا 667 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات 1375) ناظر به سرقت هستند. در اغلب پروندههای سرقت احشام، به دلیل فراهم نبودن شرایط حد، رسیدگی در قالب سرقت تعزیری انجام میشود (مواد 651 به بعد). - رکن مادی: رفتار مجرمانه “ربایش” مال غیر با خارج کردن آن از تصرف/ید مالک یا متصرف قانونی، همراه با عناصر: - موضوع مال: احشام (گاو، گوسفند، بز، شتر و…) مال منقول و دارای ارزش اقتصادی است. - عنصر تصرف: مال باید از ید مالک یا متصرف قانونی بدون رضایت وی خارج شود. ربایش میتواند شبانه یا روزانه و با وسیله نقلیه یا بدون آن باشد. - انتساب فعل به مرتکب: ارتکاب مستقیم یا معاونت/شرکت (مواد 125، 126 ق.م.ا بخش تعزیرات عمومی 1392). - نتیجه: خروج مال از سلطه صاحب و ورود به سلطه سارق (هرچند موقت). کشف فوری مانع تحقق نیست. - رکن معنوی: سوءنیت عام (قصد ربایش و علم به تعلق مال به غیر) و سوءنیت خاص (قصد تملک یا انتفاع نامشروع). اشتباه موجه در مالکیت یا اخذ با اعتقاد به مجوز قانونی میتواند رافع مسئولیت باشد. 2) تفاوت حدی و تعزیری در سرقت احشام - سرقت حدی: نیازمند شرایط سخت ماده 268 ق.م.ا است (
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
