در صورت عدم کشف احشام، چه پیگیری‌های حقوقی ممکن است؟

راهنمای عملی و حقوقی اثبات سرقت احشام و پیگیری در صورت عدم کشف 1) مبنای قانونی - سرقت به‌طور کلی: ماده 267 قانون مجازات اسلامی (تعریف سرقت) و مواد 651 تا 667 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) درباره سرقت‌های تعزیری. سرقت احشام معمولاً در زمره سرقت‌های تعزیری قرار می‌گیرد و در صورت وجود شرایط مشدِّده (مثل شب‌هنگام، تعدد سارقین، ورود به محل مسکونی، استفاده از وسیله نقلیه و...) می‌تواند تحت شمول ماده 651 یا 652 قرار گیرد. - خرید و فروش مال مسروقه: ماده 662 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات). - ادله اثبات: مواد 160 تا 176 قانون مجازات اسلامی درباره ادله اثبات جرم (اقرار، شهادت، علم قاضی، قسامه در موارد خاص، قرائن و امارات). 2) اقدامات اولیه و مدارک لازم برای طرح شکایت کیفری - طرح شکایت در کلانتری یا دادسرای محل وقوع سرقت: موضوع اتهام «سرقت احشام». - ارائه مدارک هویتی: شناسنامه/کارت ملی شاکی، جواز یا پروانه دامداری (اگر دارید). - مدارک مالکیت و انتساب احشام: - اسناد هویتی دام‌ها (سند هویت دام، پلاک گوش، پروانه بهداشتی-دامپزشکی، رسید واکسیناسیون با کد دام). - فاکتورهای خرید دام، قرارداد مشارکت یا امانی (در صورت نگهداری برای دیگری). - عکس‌ها و ویدئوهای قبل از سرقت نشان‌دهنده تعداد و علائم مشخصه دام‌ها (رنگ، نشانه‌گذاری، برندینگ، تگ گوش). - ادله وقوع سرقت: - گزارش اولیه کل